volle maan, jarig, 3 jaar

dsc_0160
Vanavond staat de volle maan weer te stralen in de lucht. Een krachtige gebeurtenis, elke keer weer. Voor mij is deze toch wel speciaal, zo op de verjaardag van mijn dochter. De dag is al speciaal, herinneringen worden gemaakt, mijn meisje een jaartje ouder. De volle maan zet dit gevoel nog een beetje extra kracht bij.

Wij laden ons weer op, zowel in het maanlicht als in de fijne herinneringen die we vandaag er weer bij hebben gemaakt.

glastonbury, beltane, magisch

p1010947
Het was altijd een voornemen om eens een jaarfeest in Glastonbury te vieren. De kleine meid vonden we hier nog te jong voor, dus voor het eerst de auto volgeladen en met zijn tweetjes richting het dal van Avalon gegaan.

Geen woorden zijn er om te omschrijven wat het met je doet om met een groep mensen te staan en te voelen dat iedereen hetzelfde viert, het valt niet te omschrijven om naast een ander te zitten, en toch in alle rust te kunnen mediteren, om op een bergtop te staan en de wereld om je heen te zien, om een eeuwenoude boom aan te raken en te weten dat duizenden mensen dit voor jou ook hebben gedaan.

dsc_0361   dsc_0256 dsc_0254

 

p1020053   p1020125

 

p1020027  p1020040

verjaardag, sneeuw, volle maan

p1010903
Mijn verjaardag ging stilletjes voorbij. Of dat dacht ik. Al jaren roep ik dat ik sneeuw wil, ik wil het het liefst de hele winter, met een ijsbaan erbij om te kunnen schaatsen. Maar in ons landje, is sneeuw de laatste jaren iets schaars. En over een stevige ijsbaan hoef ik niet te spreken. Of in ieder geval, waar wij wonen. Als er sneeuw is, dan is dat altijd ergens anders in Nederland.
Maar mijn wensen zijn blijkbaar toch gehoord. Vanaf de dag dat ik jarig was, begon het langzaam te sneeuwen. Eerst een fijne poeder. De dag erna reden we in een sneeuwbui. En de dag daarna, stond ik met knallende hoofdpijn op. Ik durfde eerst de woorden niet uit te spreken, bang dat het niet klopte. Maar deze hoofdpijn, die ken ik wel. Die kreeg ik als kind namelijk altijd als er sneeuw in de lucht hing.

p1010846p1010882

En vol pure enthousiaste, het was niet meer heel duidelijk wie er nu het kind in huis was, schoten we in onze dikke winterkleding en gingen we vlug naar buiten. Het was waarschijnlijk aanstekelijk, want de kleine meid had zich helemaal over de kou heengezet. En vol bravoure stapte ze met grote stappen in de dikke sneeuwdeken. Om ons heen was het akelig stil. Waar waren toch alle buurtkinderen? Waar was het grote sneeuwgevecht? Waar waren alle sneeuwpoppen en sleetjes? Uiteindelijk kwamen ze langzaam op gang. Maar in mijn herinnering stonden wij als kinderen bijna in onze pyjama buiten, zo graag wilden we spelen. En kwamen we pas onder dwang weer binnen. Ik hoop dat ik dit toch wel een beetje kan meegeven aan mijn meisje.

p1010923

De sneeuw, ik roep het echt tegen iedereen. Voor mij heeft het zo iets magisch. Het is een prachtige witte deken, die alles, echt alles, zo mooi kan maken. En als je buiten loopt, terwijl het sneeuwt, dan valt er een pure rust over je heen. Je vergeet de kou, je vergeet de ellende. Je geniet van de rust en stilte om je heen, en het lijkt net of je in een magische bubbel zit.
En als je de mogelijkheid hebt, om niet alleen van de sneeuw te genieten op een volwassen manier, maar ook nog op de kinderlijke manier. Dan voel je je als herboren.

dsc_0844
De sneeuw van dit weekend was ook nog eens heel speciaal. Het heeft gelegen in de volle maan. Maanwater wordt voor verschillende dingen gebruikt. Voor het reinigen van je edelstenen of andere magsiche voorwerpen, als extra versterkertje voor je planten of voor jezelf. Maansneeuw, wat voortkomt van moeder aarde zelf , is helemaal speciaal.De weg die de sneeuw heeft afgelegd heeft een hoop energie in zich opgenomen. Het is er niet altijd, dus de momenten dat het er is, is het als heks toch wel een momentje om dit te gebruiken ipv het maanwater.

de magie van het strand

p1010735
Zoals voor mij het bos van alles lijkt te verschuilen, onbekende geluidjes, de roep van een vogel, geritsel tussen de blaadjes en het gefilterde licht van de zon door de bladeren en takken van de bomen. Zo open is het strand voor mij. Schoonmakende zilte lucht (soms bijna martelend als de scherpe lucht je huid raakt), de zon die fel in je gezicht schijnt op het moment dat het achter een wolk vandaan komt. En toch, de zee, ja de zee is natuurlijk een bron van mysteriën. Want bij elke nieuwe golf die over het strand rolt, laat ze weer iets voor je achter. Een schelp, een steen, een stukje hout, dode diertjes, en helaas ook de minder mooie kant van de mensheid.
En voor mij en mijn kleine meid was het een zoektocht naar het mooiste voorwerp. En weet je, voor een kind maakt het niet uit hoe de schelp eruit zag. Voor haar is een hele schelp mooi, een schelp met mooie kleuren, een grote een kleine schelp. Maar ze kwam mij vol trots ook de gebroken schelpen brengen, kleine snippers van ooit eens hele schelpen. Maar het enige wat mijn meisje zag was een prachtige schat die de zee voor haar had achtergelaten.
Daar kregen wij een mooie les voorgeschoteld door de ogen van een kind. p1010740

knuffel knuffel, kleine steen

rozenkwarts-2

Wauw, lief, wauw.
En vervolgens een hoop geknuffel en geaai. De laatste tijd verdwijnen steeds meer van mijn stenen in de handen van mijn dochter. En dan niet op de hebberige manier. Maar vol bewondering aait ze de steen, houdt hem tegen haar gezichtje en kijkt er gewoon naar. En tijdens het tv kijken houdt ze de steen met enige afwezigheid in haar handen en draait ze hem rond. In haar spel met poppetjes ligt de steen erbij en is een mooi plekje om de poppetjes op neer te zetten of overheen te laten springen.
En zo voelt het goed om haar met stenen om te laten gaan. Niet elke steen vind ik geschikt voor zo’n klein mensje die nog zo naïef en open in de wereld staat. Maar amethist, rozenkwarts en bergkristal, daar durf ik haar wel mee om te laten gaan.
Maar ik voorzie dat het niet lang duurt, of ze verzameld haar eigen stenen op alle plekken in huis. Precies zoals haar moeder doet.

bomen, sporen en elementen

p1010303

Deze vakantie zijn we een aantal dagen uit de dagelijkse sleur gestapt. En in de magische wereld van de natuur.

Pretparken, ballenbak, dierentuinen. Het is allemaal leuk. Maar zelfs mijn kleine meid genoot van ‘gewoon’ een paar dagen de natuur in. Alle bomen werden aangewezen, op elke stronk moest ze staan om te springen. En soms werd er ook naar ‘iets’ gewezen, wat wij niet konden zien, maar aan haar ogen te zien was het iets heel moois.
En zelf zagen we ook veel onzichtbare aanwezigheden.
De poort naar de andere wereld.
p1010327

 

 

 

 

 

 

 

Een afdruk van een voorbijgaand dier.

p1010350

Het versieren van de echte dennenbomen.
Hier ging mijn heksenhart wel extra liefdevol van kloppen. Wat een prachtige manier om moeder aarde te eren, en te vieren dat het licht weer in aantocht is. Geen kerstboom met gouden ballen kan hier tegenop!
p1010499
p1010559

 

En als je goed kijkt zie je tussen alle grote bomen, hele kleine miniwereldjes in paddenstoelen, schors en in het mos. Wat is de wereld toch groot, ook in de kleine dingen!

.p1010329

Gewoonweg magisch!

 

kleuren om ons heen

lucht

Kleuren hebben invloed. Ook op kinderen. Toen wij wisten dat we een kind zouden krijgen, begon het gesprek al snel over de kleur die we haar kamertje wilden geven. We kozen voor groen. Niet zo’n gekke keuze. In ons geval. Het is mijn kleurtje. Het geeft mij rust, en helderheid. Het leidt niet af en toch geeft het kleur in mijn leven. Als je opzoekt wat de kleur groen voor betekenis heeft, dan hoor je veel over rust, geaardheid, voorspoed, vruchtbaarheid. Ook groene edelstenen krijgen vaak deze betekenissen toegeschreven.
Ik vermoed dat er weinig mensen zijn die kiezen voor een hele rode of zwarte kamer voor de babykamer. Rood is actief, kracht, macht. Ook voor liefde, maar altijd een actieve liefde. Zwart is donker, zwaar. Te zwaar voor een klein kind.
De kleur roze en blauw zijn van oudsher erg populair. Dit komt terug vanuit de katholieke kerk. Waar maria veel blauw droeg (als een beschermende kleur), en jezus veel roze en rood. De rollen zijn tegenwoordig enigszins omgedraaid. Maar dat kleur zeker belangrijk is, dat is wel duidelijk.

Als ik een witte kamer inkom, komt deze sereen en rustig over. Maar ik hoor geregeld ook dat dit te steriel overkomt. Als ik een rode kamer inloop word ik gek, het komt op me af, te druk te overweldigend. Op scholen wordt hier tegenwoordig ook goed over nagedacht. Welke kleur stimuleert een kind te leren, maar tegelijk geeft het rust. Want er zijn al genoeg prikkels.

Het donker vindt mijn dochter niet leuk, ze wil graag het licht aan als ze een kamer in loopt. Maar zijn we buiten in het donker, dan zoekt ze de lucht af naar de ‘banaan’, oftewel de maan. Ligt ze in bed, dan is er ook geen probleem. Dus zelfs het donker, heeft zijn magie.
De zonsopgang en ondergang, daar geniet ze van. En wat een kleuren zien we dan! Mensen die zeggen dat de natuur maar saaie kleuren heeft, hebben nooit goed gekeken. Wat een kleurenschakelingen kan je in de lucht vinden, en als je even niet kijkt……poef dan is het weer weg! Maar wees gerust, daar zijn dan alweer de nieuwe kleuren en veranderingen om naar te kijken.

 

regenboog

P1000846

Rommelend in huis liep ik s’morgens rond. Daar wat opruimen, speelgoed wegzetten, gordijnen opentrekken. Maar bij die laatste activiteit bleef ik even staan. Wat ik ook doe, hoe boos, chagrijnig of verdrietig ik ook ben, op het moment dat ik een regenboog zie moet er iets bij mij vanbinnen lachen. Ik wees mijn dochter op de boog, het duurde even voor ze hem zag. Maar toen hoorde ik ‘wauw’ en begon ze te wijzen en te lachen. Haar eerste regenboog!

Ik denk dat de regenboog alleen maar voor positiviteit staat. We kennen allemaal de verhalen van de pot met goud aan het einde van de regenboog.
Maar de regenboog komt in zoveel verschillende geloven en culturen voor. De grieken hadden de godin Iris die de regenboog als trap naar de godenwereld gebruikte. Of het moment dat Boeddha was geboren, dat er overal in het hele land regenbogen te zien waren. Ik las ook iets over de Aboriginals die de regenboogslang hadden,  deze zorgde voor regen in het land.
En wat dacht je van de chakra’s, elk heeft een kleur van de regenboog. Voor de indianen stond de regenboog voor wijsheid. En een manier om in contact te staan tussen hemel en aarde. In de bijbel lezen we over de regenboog in het verhaal van noach en de ark. De regenboog was een teken van god, dat de zondvloed voorbij was. En als we hem nu zien, een belofte dat deze ook nooit meer terug komt.
Wat dichter bij huis zien we de regenboog ook terug op vlaggen ,voor de vredesbeweging of homobeweging.

Als ik een regenboog zie, dan maakt mij dat een beetje blij, geeft me dat een stukje geluk. En is dat zeker iets om mee te geven aan mijn dochter. Gewoon in het kijken naar de regenboog en deze bewonderen. Maar een mooi verhaal (ik heb genoeg mythologieboeken om er eentje te vinden over iris of odin) of samen de troetelbeertjes kijken is natuurlijk ook een leuke activiteit!