roeren in de heksenpan


7 heksen bij elkaar…..van Sesamstraat

‘ zeven heksen bij elkaar, maken een heel vreemd soepje klaar…’

Ik kan er niks aan doen, ik moet altijd aan dat liedje denken als ik in de keuken sta en ergens in moet roeren. Of het nu daadwerkelijk de soep is, de pastasaus of een kruidenmiddeltje. Het maakt allemaal niet uit, zodra ik roer, komt dat liedje op.

Mijn dochter heeft de leeftijd bereikt dat ze het leuk vindt om mee te helpen in de keuken en ik vind haar oud genoeg dat ze mee mag doen. Dus we staan regelmatig samen driftig te roeren in de potten en pannen.

Er zijn ook best wat ‘ heksen’ dingen die een klein kind mee kan maken in de keuken. Ze was behoorlijk driftig toen ze zag dat de cupcakevormpjes gebruikt waren, zonder haar! Voordat ze een hap kon nemen heb ik haar eerst haar neus laten gebruiken en kwam ze erachter dat het geen cupcakes maar zeepjes waren. Maar het zette mij wel aan het denken. De keer erop riep ik haar bij mij om uit te leggen dat we een zalfje gingen maken. Dat was natuurlijk ontzettend stoer. En terwijl ik uitlegde wat we gingen doen (olie erbij, bijenwaskorrels erbij) stond zij op haar teentjes op het keukenkrukje met de lepel in de pan te roeren, terwijl ik alles erbij gooide. En glunderen dat ze deed!!

Mocht je zin hebben om dit met je kinderen te doen, aarzel dan niet! Natuurlijk moet je je voorzorgsmaatregelen nemen en uitleggen wat wel en niet kan. Maar een zalfje maken, een lippenbalsem of zeepje is echt niet zoveel anders dan roeren in de macaronisaus. Maar het resultaat is voor een kind magisch!
Als mijn dochter gevallen is, dan pak ik niet de ehbo doos. Maar dan wordt er steevast gevraagd om de toverzalf. En die werkt is haar mening, ‘ want die hebben we zelf gemaakt’.

Wil je wat tips om te starten? Hieronder een paar mooie websites over het maken van kruidenmiddeltjes.

– www.de-kruiderie.com :een paar basisrecepten en ontzettend veel materiaal om mee te starten
– www.aromalifestyle.nl : een uitgebreide website met recepten, een blog, webshop en meer
www.pit-pit.com : ontzettend fijne site om de grondstoffen en materialen te kopen





De weg van de heks

Ik wil er niet mee beginnen, dus ik doe het niet in mijn eerste zin. Maar een gekke tijd is het nu zeker! En omdat men nu verplicht thuis zit, heb je tijd om dingen op te pakken die je anders alleen in het weekend zou doen.   Naast alle negatieve en verdrietige nieuwsitems was er ook een boeklancering. Het boek ‘ de weg van de heks’ van Lunadea. Ik proefde een teleurstelling dat deze online gedaan moest worden in plaats van op een toffe locatie. Maar Lunadea heeft zich karig gehouden en heeft er een mooie boeklancering van gemaakt. En nu was ik natuurlijk wel nieuwsgierig. En heb na het lezen mij gewaagd aan het schrijven van een boekrecensie.

Ik heb het er van genomen. Waar beter te zitten en een boek over hekserij en natuur te lezen dan daar waar ik altijd de 4 elementen kan ervaren. Ik kon helemaal opgaan in het verhaal terwijl ik de bijen hoorde zoemen, de kersenbloesem heerlijk om mij heen geurt en de eendjes op het water zeuren om wat lekkers.
Het boek is geschreven vanuit het oogpunt van Lunadea. De rode draad door het verhaal is steeds haar eigen weg in de wereld van hekserij. Ze vertelt hoe ze in contact kwam met deze wereld, hoe ze dingen leerde en hoe ze dingen heeft ervaren. De verschillende aspecten die je binnen de heksenwereld tegenkomt komen aan bod in het boek. Zo wordt er onder andere verteld over het in contact komen met andere heksen, meditatie, jaarfeesten, soorten hekserij, het gebruik van kruiden en het maken van rituelen. De eigentijdse kaft, het formaat en de dikte van het boek spreken aan om het boek ook gewoon in je tas te kunnen proppen zodat je hem kan lezen tijdens je dagelijkse rondje in het park.
Toen ik begon te lezen moest ik denken aan ‘ Heks’  van Susan Smit. Ook een boek wat de eerste schreden in de wereld van de hekserij liet zien. Lunadea verteld op een leuke manier hoe zij de dingen heeft ervaren. Ze is niet bang om te vertellen over haar eerste leermomenten en hoe dit haar heeft gevormd. Ze verteld haar ervaringen met andere heksen en groepen, wat ze hier mooi aan vond, wat haar niet aansprak. Bij sommige passages vraag ik mij stiekem af hoe de andere partij de situaties heeft ervaren. Ze springt van het verleden naar het heden om aan te kunnen geven hoe bepaalde situaties haar kijk op de hekserij van nu heeft gevormd. De praktische tips en voorbeelden geven een leuke afwisseling en maken het verhaal compleet.
Hoewel ze niet altijd diep ingaat op onderwerpen, probeert ze de lezer wel tot nadenken te zetten. Hiervoor gebruikt ze vaak voorbeelden uit de praktijk. Het is leuk om te merken dat veel van de voorbeelden en gedachtes herkenbaar zijn. Dat spreekt natuurlijk erg aan.
Ze geeft duidelijk aan dat hekserij door iedereen anders wordt beleefd. Dit juich ik toe in huidige en toekomstige schrijvers in de heksenwereld! Ik merk een verandering in hoe mensen hekserij interpreteren. Hoe dit vroeger heel strak was, en je ‘ er niet bij hoorde’ als je geen duidelijke richting koos en niet in een coven zat. Nu is dat toch anders. Toch proef ik in het boek de tweestrijd van alles wat zij heeft geleerd en wat ze uiteraard ook gebruikt en meeneemt op haar pad. En haar opinie dat je je eigen keuzes moet kunnen maken en juist moet kunnen afwijken van gemaakte paden als je denkt dat dit goed voelt. Het is lastig denk ik om mensen duidelijk te maken dat ze alles niet klakkeloos moeten overnemen. En tegelijk wil je ze wel je eigen kennis meegeven. Naar mijn mening heeft ze de balans hier in wel goed gevonden in haar boek.

Voor beginnende heksen, pagans, heggenrijders, wiccans of hoe jij je ook graag wil noemen is dit boek een leuke manier om kennis te maken met hekserij. Het geeft je de bevestiging dat je keuzes mag maken, dat je fouten mag maken, dat er verschillende wegen zijn om te bewandelen en dat je nooit uitgeleerd bent. Start je eigen onderzoek naar onderwerpen die je interesseren, gebruik verschillende bronnen om aan de informatie te komen en vorm je eigen mening.
Voor mij als heks die deze weg al een tijdje bewandeld ontstaan er tijdens het lezen toch wat vragen. Ik had het erg leuk gevonden als sommige passages uit het boek zouden worden uitgediept. Er werden dingen benoemd waarbij ik graag de bron had willen weten, zodat ik dit zelf ook eens zou kunnen opzoeken. Nu bleven sommige onderwerpen een beetje aan de oppervlakte drijven. Begrijpelijkerwijs was het niet de intentie van het boek om diep op elk stukje in te gaan en overal bronvermelding bij te zetten, en toch zou dit voor mij dat beetje extra hebben gegeven.
De weg van de heks leest gemakkelijk weg. Een vervolg op het boek verwacht ik wel van Lunadea, die al langer boekjes in eigen beheer uitgeeft over verschillende onderwerpen binnen de hekserij. Ik kijk ernaar uit!

Wil je het boek kopen en de schrijver ondersteunen? koop het boek dan via Lunadea zelf:
https://www.lunadea.nl/heksenboekjes


kruidenwis, midzomer

Ik ben gek op planten, kruiden en bloemen. Ze geven je een bepaald gevoel als je ze ziet of ruikt. Het is ook niet zo gek dat aan planten een bepaalde eigenschap wordt meegegeven. Soms komt dit overeen met hun geneeskrachtige eigenschap, soms is het meer spiritueel.
Op 21 juni, de langste dag van het jaar, is het traditie om je huis een nieuwe bescherming te geven, de kruidenwis. De avond ervoor verbrand je de oude kruidenwis, om op de dag zelf op zoek te gaan naar verschillende planten, kruiden of bomen. Je verzamelt minimaal 7 stuks of een veelvoud hiervan, en maakt hier een kruidenbos van. Het is goed om de kruidenwis te zegenen, en er bv een spreuk bij te zeggen zodat duidelijk is waarvoor hij wordt gebruikt. Deze hang je vervolgens boven je deur. Het is een oude beschermingstraditie. Je laat hem het hele jaar hangen. Elke keer als je door de deur gaat, zie je hem hangen, en ook dit versterkt naar mijn idee het doel van de kruidenwis. De kracht van de gedachte.

Op het internet zijn vele leuke websites te vinden die meer vertellen over de kruidenwis. Je hebt allemaal lijsten met welke planten het beste zijn. Naar mijn idee werkt zoiets als een kruidenwis pas echt goed als je naar je eigen gevoel luistert. Dus laat de lijstjes even links liggen en ga lekker de natuur in op zoek naar de juiste planten. Zo krijg je wat bij jou past. Je kan dan later altijd nog opzoeken welke planten het zijn, misschien kunnen ze je nog iets leren.
Ik heb dit keer bijvoorbeeld gekozen voor de planten uit mijn tuin. En er ook even bewust voor gekozen om dit zonder mijn dochter te doen. Terwijl het in principe een hartstikke leuke activiteit is om samen te doen! Welk kind vindt het nu niet leuk om tijdens een wandeling bloemen en plantjes te mogen plukken.

De buurheks en het lied van de natuur


Ik volgde al een tijdje de vorderingen van een boek wat werd geschreven door Wendy Noordzij. Het concept sprak mij erg aan. Niet alleen door mijn liefde voor boeken, of omdat ik heks ben, zelfs niet omdat ik moeder ben. Maar omdat het verhaal gaat over een vooroordeel  wat van generatie op generatie wordt doorgegeven aan kinderen. En wat nu nog erg speelt. Ik was erg benieuwd hoe je een onderwerp als dit op een leuke, frisse manier kon overbrengen aan jonge kinderen.

Het boek ligt al goed in de hand. Een formaat boek wat ook voor kinderen prima te doen is. Niet te lang (dikke boeken schrikken blijkbaar kinderen tegenwoordig erg af), met een ontzettend aansprekende kaft. De schrijfster begon goed, de eerste bladzijde laat een lijst zien met de typerende eigenschappen van de sprookjesheks. Niet alleen prikkelt dit de nieuwsgierigheid, het is een goede inleiding in waar dit boek duidelijk niet over zou gaan. Het zou niet gaan over oude grijze vrouwtjes met een pukkel op hun kin. Of die een ketel hebben om rare drankjes in te brouwen. Je gaat je afvragen waar het dan wel over zou gaan.

Elsa en Arne ontmoeten een vrouw, Vevina, die naast hen is komen wonen. Hun moeder waarschuwde hen dat ze een heks is, dus dat ze uit haar buurt moeten blijven. Ik kan me het gevoel van avontuur goed voorstellen die de kinderen moeten hebben gevoeld nu hen iets werd verboden! Uiteraard komen ze in contact met deze heks, die helemaal niet eng blijkt te zijn, die ook geen rare dingen uitspookt. Ze is een vrouw met liefde voor de natuur en haar omgeving. De kinderen leren van haar wat echte heksen doen, hoe ze de natuur kunnen helpen en hoe de natuur hen kan helpen. Onderwerpen als kruiden, stenen, luisteren naar dieren, de maan en de kristallen bol komen aan bod. De kinderen komen voor een mysterie te staan, waar komt Arie de kanarie vandaan en waarom kan hij niet fluiten? Tijdens hun ontdekkingen komen ze Ogham tegen, de excentrieke oude man die in de oude eik woont. Hij heeft verdriet om het bos, wat stil is geworden. Arne en Elsa komen er langzaam aan achter wat er allemaal gebeurd is en gaan hun best doen dit zo goed mogelijk op te lossen.

Ik heb het boek, zittend in het zonnetje wat ons geschonken is dit weekend, in 1 keer uitgelezen. De hoofdstukken zijn niet lang. Het is jammer dat het geen sluitende hoofdstukken zijn. Voorlezen aan een kind wordt dan toch erg lastig. Want je wil toch weten hoe iets is afgelopen. Ik kan een boek dan niet neerleggen. Gelukkig vind ik dat helemaal niet erg! Wat lastiger was, was dat mijn dochter, die nog te jong is om het boek zelf te lezen, steeds mee wilde kijken naar de mooie plaatjes. De kaft, bestaat uit een ontzettend gezellig tafereeltje. Die al laat zien wie er allemaal meespeelt in het verhaal. In het boek vind je verschillende pentekeningen, die het verhaal goed ondersteunen. Ik als hobby tekenaar heb gelijk gekeken wie deze tekeningen heeft gemaakt: Peter van Harmelen. Ik weet niet hoe anderen erover denken. Maar de keuze voor deze samenwerking is wat mij betreft goed geweest. Ik heb een zwak voor eenvoudige, doch gedetailleerde klassieke tekeningen. Ik heb veel minder met de soms schreeuwerige, felgekleurde tekeningen die je tegenwoordig op kinderboeken ziet. Dat zou zeker misplaatst zijn bij dit verhaal. Het verhaal is leuk, tegen het schattige en voorspelbare aan, met een goed likje avontuur en spanning. En dat is een combinatie die perfect is voor de leeftijd waar het voor is geschreven. De leeftijd van de kinderen in het boek komen overeen met de leeftijd van de lezers. Iedereen (zeker ouders) kent de verveling die een kind kan overkomen bij teveel vrije tijd. En hun honger naar nieuwe informatie, zolang deze maar op een leuke, speelse en avontuurlijke manier tot hun komt. Daardoor sluit het nog eens extra goed aan bij kinderen die dit boek pakken. Dit is zeker een goede insteek geweest om de informatie over moderne hekserij aan de jeugd over te brengen. De informatie is ook niet uit de lucht gegrepen. En dat is naar mijn idee erg belangrijk. Dat zou afbreuk hebben gedaan aan het verhaal, en het idee achter het hele boek.

Het is een gezellig boek, met een leuke verhaallijn en met goede informatie in kindertaal geschreven. Het opent mogelijkheden naar vervolgboeken, waarvan menig kind van zal smullen!

volle maan, supermaan, mooie maan

dsc_0102
‘mama, mama’ stiekem is de kleine meid ‘s morgens vroeg bij mij in bed gekropen. Met moeite trek ik een oog open en kijk op de wekker. Niet de meest fijne tijd om te zien als je vrij bent. Maar voor ik er iets over kan zeggen zie ik de blik in haar ogen.
‘kijk mama’,  en ze wijst naar het raam. En nu zie ik het ook. Het gordijn staat een stukje open, en precies door die kier schijnt de maan haar licht naar binnen. Heel helder hangt ze boven de wolken, waarachter ze soms eventjes verdwijnt.
Ik trek de kleine meid tegen me aan, en samen genieten we van het  ‘maanbaden’, gewoon het opnemen van de energie van de maan.

Dat deze maan bijzonder is (2 keer in 1 maand, supermaan) is mij niet ontgaan. Wat ik gewoon het allermooiste vind, is dat de maan er is en dat ik op zulke dagen kan genieten van het aanschouwen van de maan en haar energie. En dat de kleine meid dit ook zo voelt.

herfstzon, mabon en kastanjetinctuur

dsc_0509
Wat een prachtig mabonweekend. De zon straalt, de dikke jassen en paraplu’s mogen nog eventjes weg. En wij besloten om van dit mooie weer gebruik te maken. Kastanjes zoeken, dat kende de kleine meid nog van vorig jaar. En daar had ze wel zin in.
We hadden het idee dat we eigenlijk erg laat waren, maar toen we in het bos kwamen lag de grond nog bezaaid met de glanzende mahoniekleurige bolletjes.
Het leukste van het kastanjes zoeken is voor mij het zien van de pret en tegelijk de concentratie van mijn dochter.

En nu kan ik gezellig met mijn meisje gaan knutselen. Maar ik wilde ook iets anders doen, een kastanjetinctuur maken.
Van mijn opa had ik altijd geleerd dat ik een kastanje in mijn jaszak moest stoppen, tegen de pijn in mijn vingers. Dus als sinds ik een klein meisje was deed ik dit braaf. Later toen ik de herboristenopleiding deed leerde ik dat kastanjes inderdaad een helende werking hadden op je gewrichten. Met de bloemen en de bast kan je aan de slag. Maar nu in de herfst is het echt de tijd voor de kastanjes.
Het duurt wel een aantal weken, maar als ik na elke dag te hebben geschud kan zeven. Dan wil ik de tinctuur gaan gebruiken in een zalf. Ik vermoed precies op tijd voor mijn pijnlijke gewrichten om de winter door te kunnen komen.
dsc_0503dsc_0504 dsc_0512

labyrint, natuur & samen zijn

dsc_0211
Soms kom je iets tegen, en dat raakt je onverwacht. Deze ervaring had ik deze week. Op een dag dat emoties alle kanten uit kunnen gaan gingen wij op pad. Even de wind door je gedachtes laten gaan, je voeten stevig op de aarde. Onverwacht kwamen we een labyrint tegen. Sommige mensen verwarren een labyrint met een doolhof. Ook al gaat het over het volgen van paden, toch is er een duidelijk verschil. Een doolhof is zo gemaakt dat je moet zoeken naar de juiste weg om bij het midden te komen. Een labyrint heeft maar 1 route, je kan maar 1 pad volgen naar het midden, en deze loopt vervolgens dan ook weer terug naar buiten toe. Je vindt het labyrint terug in vele culturen, mandala’s en spiralen hebben er ook veel van weg. Een spiraal heeft als betekenis heling en heel worden, transformatie, een verbinding tussen jou en het goddelijke, het vinden van je innerlijke weg. En dat is ook waar een labyrint voor wordt gebruikt, een pad om te volgen, de weg naar je innerlijke Zijn.

dsc_0219Ik was vooral verbaasd dit stukje spiritualiteit te vinden middenin een stukje natuur. En tegelijk dacht ik ook, dit klopt. Want spiritualiteit hoort bij de natuur, in ieder geval, in mijn visie. We liepen door de bogen van wilgentakken, over een bodem van takjes en schors. En ik genoot van de opkomende zon die een spel van licht en schaduw maakte op mijn innerlijke pad wat ik bewandelde.

glastonbury, beltane, magisch

p1010947
Het was altijd een voornemen om eens een jaarfeest in Glastonbury te vieren. De kleine meid vonden we hier nog te jong voor, dus voor het eerst de auto volgeladen en met zijn tweetjes richting het dal van Avalon gegaan.

Geen woorden zijn er om te omschrijven wat het met je doet om met een groep mensen te staan en te voelen dat iedereen hetzelfde viert, het valt niet te omschrijven om naast een ander te zitten, en toch in alle rust te kunnen mediteren, om op een bergtop te staan en de wereld om je heen te zien, om een eeuwenoude boom aan te raken en te weten dat duizenden mensen dit voor jou ook hebben gedaan.

dsc_0361   dsc_0256 dsc_0254

 

p1020053   p1020125

 

p1020027  p1020040

verjaardag, sneeuw, volle maan

p1010903
Mijn verjaardag ging stilletjes voorbij. Of dat dacht ik. Al jaren roep ik dat ik sneeuw wil, ik wil het het liefst de hele winter, met een ijsbaan erbij om te kunnen schaatsen. Maar in ons landje, is sneeuw de laatste jaren iets schaars. En over een stevige ijsbaan hoef ik niet te spreken. Of in ieder geval, waar wij wonen. Als er sneeuw is, dan is dat altijd ergens anders in Nederland.
Maar mijn wensen zijn blijkbaar toch gehoord. Vanaf de dag dat ik jarig was, begon het langzaam te sneeuwen. Eerst een fijne poeder. De dag erna reden we in een sneeuwbui. En de dag daarna, stond ik met knallende hoofdpijn op. Ik durfde eerst de woorden niet uit te spreken, bang dat het niet klopte. Maar deze hoofdpijn, die ken ik wel. Die kreeg ik als kind namelijk altijd als er sneeuw in de lucht hing.

p1010846p1010882

En vol pure enthousiaste, het was niet meer heel duidelijk wie er nu het kind in huis was, schoten we in onze dikke winterkleding en gingen we vlug naar buiten. Het was waarschijnlijk aanstekelijk, want de kleine meid had zich helemaal over de kou heengezet. En vol bravoure stapte ze met grote stappen in de dikke sneeuwdeken. Om ons heen was het akelig stil. Waar waren toch alle buurtkinderen? Waar was het grote sneeuwgevecht? Waar waren alle sneeuwpoppen en sleetjes? Uiteindelijk kwamen ze langzaam op gang. Maar in mijn herinnering stonden wij als kinderen bijna in onze pyjama buiten, zo graag wilden we spelen. En kwamen we pas onder dwang weer binnen. Ik hoop dat ik dit toch wel een beetje kan meegeven aan mijn meisje.

p1010923

De sneeuw, ik roep het echt tegen iedereen. Voor mij heeft het zo iets magisch. Het is een prachtige witte deken, die alles, echt alles, zo mooi kan maken. En als je buiten loopt, terwijl het sneeuwt, dan valt er een pure rust over je heen. Je vergeet de kou, je vergeet de ellende. Je geniet van de rust en stilte om je heen, en het lijkt net of je in een magische bubbel zit.
En als je de mogelijkheid hebt, om niet alleen van de sneeuw te genieten op een volwassen manier, maar ook nog op de kinderlijke manier. Dan voel je je als herboren.

dsc_0844
De sneeuw van dit weekend was ook nog eens heel speciaal. Het heeft gelegen in de volle maan. Maanwater wordt voor verschillende dingen gebruikt. Voor het reinigen van je edelstenen of andere magsiche voorwerpen, als extra versterkertje voor je planten of voor jezelf. Maansneeuw, wat voortkomt van moeder aarde zelf , is helemaal speciaal.De weg die de sneeuw heeft afgelegd heeft een hoop energie in zich opgenomen. Het is er niet altijd, dus de momenten dat het er is, is het als heks toch wel een momentje om dit te gebruiken ipv het maanwater.

januari 2017, volle maan, energie

 

p1010713

Zachtjes piekt ze door de wolken heen. En kijkt neer op iedereen die langzaam wakker wordt. de hele nacht heeft ze geschenen, sommige mensen worden er onrustig van. Anderen slapen als roosjes. Sommige mensen voelen nieuwe energie opkomen. Sommige vrouwen verwelkomen het vrouwzijn. Sommige kinderen worden drukker. Andere kijken vol bewondering omhoog.

‘Kijk kleine meid, wat zie je daar?’ Er wordt getuurd, en vol verwondering komt er een glimlach. Niet de banaan, zoals ze zegt als de maan afnemend is of juist groeit. Nee, als de maan vol is, dan noemt ze haar ‘bal’.
‘Dag bal’, wordt er geroepen, voor mijn kleine wijsneus vrolijk verder gaat met haar knuffels en poppen.

Haar mama doet hele andere dingen. Alle stenen worden naar beneden verhuisd. Dit is een speciale maan, die we niet voor bij kunnen laten gaan. Netjes in de vensterbank worden ze neergelegd. Ze mogen de mooie energie van de maan in zich opnemen. Ondertussen sta ik als moeder ook energie op te doen. Baden in het maanlicht. Wat een kracht. En daarna, heerlijk slapen als een roosje, en dromen over mooie krachtige zaken.