festival in corona-tijd

Wij vinden het als gezin heerlijk om naar festivals zoals Castlefest of de midwinterfair te gaan. Er zijn leuke kraampjes met alternatieve verkoopwaar, er is heerlijke achtergrondmuziek, lekker eten, een relaxte sfeer en gezellige activiteiten. Het allerleukste vind ik dat ik mijn dochter zie genieten. Dit jaar zagen we het ene na het andere festival in het water vallen. De maatregelen om het virus tegen te gaan zijn noodzakelijk, maar het is vervelend om te zien dat een leuk festival niet door kan gaan. Gelukkig was er 1 festival die, met zeer veel beperkingen, toch doorzette. Heksia kon in het voorjaar niet doorgaan, maar is in oktober toch voor het eerst van start gegaan. We konden maar een middagje, maar hebben ervan kunnen genieten. Een prehistorisch dorp is natuurlijk een geweldige setting! een heksenwaag, verschillende oude huisjes, herberg en kruidentuin. Eerlijk is eerlijk, zonder alle maatregelen was het vast vele malen fijner geweest. Je moest veel wachten tot je ergens naar binnen mocht, het liefst waren we een hele dag gegaan. Maar het personeel was vriendelijk en ze hebben duidelijk hun best gedaan om het voor iedereen mogelijk te maken om te genieten van een festival in deze gekke tijden.
Voor onze dochter was uiteindelijk het vliegen op de heksenbezem de ultieme activiteit! Zo simpel kan het soms zijn.

Zeker een leuk festival om te onthouden voor volgend jaar ( en een locatie om eens heen te gaan, ook zonder festival).

https://prehistorischdorp.nl/

roeren in de heksenpan


7 heksen bij elkaar…..van Sesamstraat

‘ zeven heksen bij elkaar, maken een heel vreemd soepje klaar…’

Ik kan er niks aan doen, ik moet altijd aan dat liedje denken als ik in de keuken sta en ergens in moet roeren. Of het nu daadwerkelijk de soep is, de pastasaus of een kruidenmiddeltje. Het maakt allemaal niet uit, zodra ik roer, komt dat liedje op.

Mijn dochter heeft de leeftijd bereikt dat ze het leuk vindt om mee te helpen in de keuken en ik vind haar oud genoeg dat ze mee mag doen. Dus we staan regelmatig samen driftig te roeren in de potten en pannen.

Er zijn ook best wat ‘ heksen’ dingen die een klein kind mee kan maken in de keuken. Ze was behoorlijk driftig toen ze zag dat de cupcakevormpjes gebruikt waren, zonder haar! Voordat ze een hap kon nemen heb ik haar eerst haar neus laten gebruiken en kwam ze erachter dat het geen cupcakes maar zeepjes waren. Maar het zette mij wel aan het denken. De keer erop riep ik haar bij mij om uit te leggen dat we een zalfje gingen maken. Dat was natuurlijk ontzettend stoer. En terwijl ik uitlegde wat we gingen doen (olie erbij, bijenwaskorrels erbij) stond zij op haar teentjes op het keukenkrukje met de lepel in de pan te roeren, terwijl ik alles erbij gooide. En glunderen dat ze deed!!

Mocht je zin hebben om dit met je kinderen te doen, aarzel dan niet! Natuurlijk moet je je voorzorgsmaatregelen nemen en uitleggen wat wel en niet kan. Maar een zalfje maken, een lippenbalsem of zeepje is echt niet zoveel anders dan roeren in de macaronisaus. Maar het resultaat is voor een kind magisch!
Als mijn dochter gevallen is, dan pak ik niet de ehbo doos. Maar dan wordt er steevast gevraagd om de toverzalf. En die werkt is haar mening, ‘ want die hebben we zelf gemaakt’.

Wil je wat tips om te starten? Hieronder een paar mooie websites over het maken van kruidenmiddeltjes.

– www.de-kruiderie.com :een paar basisrecepten en ontzettend veel materiaal om mee te starten
– www.aromalifestyle.nl : een uitgebreide website met recepten, een blog, webshop en meer
www.pit-pit.com : ontzettend fijne site om de grondstoffen en materialen te kopen





De buurheks en het lied van de natuur


Ik volgde al een tijdje de vorderingen van een boek wat werd geschreven door Wendy Noordzij. Het concept sprak mij erg aan. Niet alleen door mijn liefde voor boeken, of omdat ik heks ben, zelfs niet omdat ik moeder ben. Maar omdat het verhaal gaat over een vooroordeel  wat van generatie op generatie wordt doorgegeven aan kinderen. En wat nu nog erg speelt. Ik was erg benieuwd hoe je een onderwerp als dit op een leuke, frisse manier kon overbrengen aan jonge kinderen.

Het boek ligt al goed in de hand. Een formaat boek wat ook voor kinderen prima te doen is. Niet te lang (dikke boeken schrikken blijkbaar kinderen tegenwoordig erg af), met een ontzettend aansprekende kaft. De schrijfster begon goed, de eerste bladzijde laat een lijst zien met de typerende eigenschappen van de sprookjesheks. Niet alleen prikkelt dit de nieuwsgierigheid, het is een goede inleiding in waar dit boek duidelijk niet over zou gaan. Het zou niet gaan over oude grijze vrouwtjes met een pukkel op hun kin. Of die een ketel hebben om rare drankjes in te brouwen. Je gaat je afvragen waar het dan wel over zou gaan.

Elsa en Arne ontmoeten een vrouw, Vevina, die naast hen is komen wonen. Hun moeder waarschuwde hen dat ze een heks is, dus dat ze uit haar buurt moeten blijven. Ik kan me het gevoel van avontuur goed voorstellen die de kinderen moeten hebben gevoeld nu hen iets werd verboden! Uiteraard komen ze in contact met deze heks, die helemaal niet eng blijkt te zijn, die ook geen rare dingen uitspookt. Ze is een vrouw met liefde voor de natuur en haar omgeving. De kinderen leren van haar wat echte heksen doen, hoe ze de natuur kunnen helpen en hoe de natuur hen kan helpen. Onderwerpen als kruiden, stenen, luisteren naar dieren, de maan en de kristallen bol komen aan bod. De kinderen komen voor een mysterie te staan, waar komt Arie de kanarie vandaan en waarom kan hij niet fluiten? Tijdens hun ontdekkingen komen ze Ogham tegen, de excentrieke oude man die in de oude eik woont. Hij heeft verdriet om het bos, wat stil is geworden. Arne en Elsa komen er langzaam aan achter wat er allemaal gebeurd is en gaan hun best doen dit zo goed mogelijk op te lossen.

Ik heb het boek, zittend in het zonnetje wat ons geschonken is dit weekend, in 1 keer uitgelezen. De hoofdstukken zijn niet lang. Het is jammer dat het geen sluitende hoofdstukken zijn. Voorlezen aan een kind wordt dan toch erg lastig. Want je wil toch weten hoe iets is afgelopen. Ik kan een boek dan niet neerleggen. Gelukkig vind ik dat helemaal niet erg! Wat lastiger was, was dat mijn dochter, die nog te jong is om het boek zelf te lezen, steeds mee wilde kijken naar de mooie plaatjes. De kaft, bestaat uit een ontzettend gezellig tafereeltje. Die al laat zien wie er allemaal meespeelt in het verhaal. In het boek vind je verschillende pentekeningen, die het verhaal goed ondersteunen. Ik als hobby tekenaar heb gelijk gekeken wie deze tekeningen heeft gemaakt: Peter van Harmelen. Ik weet niet hoe anderen erover denken. Maar de keuze voor deze samenwerking is wat mij betreft goed geweest. Ik heb een zwak voor eenvoudige, doch gedetailleerde klassieke tekeningen. Ik heb veel minder met de soms schreeuwerige, felgekleurde tekeningen die je tegenwoordig op kinderboeken ziet. Dat zou zeker misplaatst zijn bij dit verhaal. Het verhaal is leuk, tegen het schattige en voorspelbare aan, met een goed likje avontuur en spanning. En dat is een combinatie die perfect is voor de leeftijd waar het voor is geschreven. De leeftijd van de kinderen in het boek komen overeen met de leeftijd van de lezers. Iedereen (zeker ouders) kent de verveling die een kind kan overkomen bij teveel vrije tijd. En hun honger naar nieuwe informatie, zolang deze maar op een leuke, speelse en avontuurlijke manier tot hun komt. Daardoor sluit het nog eens extra goed aan bij kinderen die dit boek pakken. Dit is zeker een goede insteek geweest om de informatie over moderne hekserij aan de jeugd over te brengen. De informatie is ook niet uit de lucht gegrepen. En dat is naar mijn idee erg belangrijk. Dat zou afbreuk hebben gedaan aan het verhaal, en het idee achter het hele boek.

Het is een gezellig boek, met een leuke verhaallijn en met goede informatie in kindertaal geschreven. Het opent mogelijkheden naar vervolgboeken, waarvan menig kind van zal smullen!

verjaardag, sneeuw, volle maan

p1010903
Mijn verjaardag ging stilletjes voorbij. Of dat dacht ik. Al jaren roep ik dat ik sneeuw wil, ik wil het het liefst de hele winter, met een ijsbaan erbij om te kunnen schaatsen. Maar in ons landje, is sneeuw de laatste jaren iets schaars. En over een stevige ijsbaan hoef ik niet te spreken. Of in ieder geval, waar wij wonen. Als er sneeuw is, dan is dat altijd ergens anders in Nederland.
Maar mijn wensen zijn blijkbaar toch gehoord. Vanaf de dag dat ik jarig was, begon het langzaam te sneeuwen. Eerst een fijne poeder. De dag erna reden we in een sneeuwbui. En de dag daarna, stond ik met knallende hoofdpijn op. Ik durfde eerst de woorden niet uit te spreken, bang dat het niet klopte. Maar deze hoofdpijn, die ken ik wel. Die kreeg ik als kind namelijk altijd als er sneeuw in de lucht hing.

p1010846p1010882

En vol pure enthousiaste, het was niet meer heel duidelijk wie er nu het kind in huis was, schoten we in onze dikke winterkleding en gingen we vlug naar buiten. Het was waarschijnlijk aanstekelijk, want de kleine meid had zich helemaal over de kou heengezet. En vol bravoure stapte ze met grote stappen in de dikke sneeuwdeken. Om ons heen was het akelig stil. Waar waren toch alle buurtkinderen? Waar was het grote sneeuwgevecht? Waar waren alle sneeuwpoppen en sleetjes? Uiteindelijk kwamen ze langzaam op gang. Maar in mijn herinnering stonden wij als kinderen bijna in onze pyjama buiten, zo graag wilden we spelen. En kwamen we pas onder dwang weer binnen. Ik hoop dat ik dit toch wel een beetje kan meegeven aan mijn meisje.

p1010923

De sneeuw, ik roep het echt tegen iedereen. Voor mij heeft het zo iets magisch. Het is een prachtige witte deken, die alles, echt alles, zo mooi kan maken. En als je buiten loopt, terwijl het sneeuwt, dan valt er een pure rust over je heen. Je vergeet de kou, je vergeet de ellende. Je geniet van de rust en stilte om je heen, en het lijkt net of je in een magische bubbel zit.
En als je de mogelijkheid hebt, om niet alleen van de sneeuw te genieten op een volwassen manier, maar ook nog op de kinderlijke manier. Dan voel je je als herboren.

dsc_0844
De sneeuw van dit weekend was ook nog eens heel speciaal. Het heeft gelegen in de volle maan. Maanwater wordt voor verschillende dingen gebruikt. Voor het reinigen van je edelstenen of andere magsiche voorwerpen, als extra versterkertje voor je planten of voor jezelf. Maansneeuw, wat voortkomt van moeder aarde zelf , is helemaal speciaal.De weg die de sneeuw heeft afgelegd heeft een hoop energie in zich opgenomen. Het is er niet altijd, dus de momenten dat het er is, is het als heks toch wel een momentje om dit te gebruiken ipv het maanwater.